Verven gaat door

Verven gaat door

 

Jute

Ik had te weinig jute bij nader inzien, dus nieuwe klossen besteld. Dat betekent ook: opnieuw wassen, eerst met wasmiddel, nog een keer wassen, maar dan met soda ash, nog een keer wassen met soda ash, om alle vet eruit te krijgen (er komt bruin water vanaf), dan beitsen, dan verven met reseda. Het resultaat van al dat werk en de gele verfplanten is minimaal. En weer vraag ik me af: ben ik gek dat ik al die moeite doe, voor het idee dat ik alles aangeraakt moet hebben, elke cel van dit werk, alles moet bewust door mijn handen zijn gegaan. Overal moet aandacht aan besteed zijn.

jute geverfd in bolletjes

Wol

Voor de wol is het natuurlijk hetzelfde. Ik raakte weer aan het einde van mijn voorraad, de laatste voorraad kwam van een scheerder, in Amstelveen waar ik ook vaak moest zijn (inmiddels niet meer). Het leek me het beste om terug te keren naar mijn eerste leverancier, boer van Dijk in Bunnik op Hofstede Rhijnauwen. Op een middag zag ik zijn dochter achter de boerderij, toen ik er appels kocht bij hun onbemande kraam buiten. Ik voel een enorme drempel om zo’n erf op te stappen, want het is hun privéterrein en wat hebben zij er voor belang bij als ik die wol afneem, het bezorgt ze eerder last. Zo denk ik dan. Maar goed, toch erop afgestapt. Ja, ze hadden ook weer witte schapen, ja, ze zou het haar vader vragen. Super! Bedankt! Ik was al bang dat ik zonder kwam te zitten.

Lente

De lente brak aan, het werd warmer. Ik zag al meerdere kuddes met kaalgeschoren dieren. Maar ik had nog niets gehoord. Toevallig zag ik de boer zelf een keer net zijn weiland uitkomen. Ja, hij wist van mijn vraag. Maar de scheerder had nog geen tijd. Hij zou mij bellen zodra het zover was. Het werd warmer, het werd zelfs snikheet. Ik dacht: die beesten bezwijken als ze nu nog niet geschoren zijn. Dus nam ik aan dat de boer mij vergeten was, of mijn nummer kwijt misschien.

Een zaterdag, Weer haalde ik appels op zijn erf, en warempel, daar zat hij zelf, op een bankje achter de boerderij. Een boer zit niet vaak. Ik nam mijn natuurlijke drempel.

Maandag! zei de boer.

Twee zakken vol

Twee zakken wol rijker fietste ik die week erna naar huis. Mooie wol. Heel wat beter dan de restjes waar ik me op het laatst van bediend had.

Dus ook dat weer wassen: in heet water, dan wassen in shampoo. En al dat wassen betekent ook tussendoor spoelen, spoelen, spoelen… Om maar niet te spreken van het kammen, spinnen en twijnen. Afijn er is weer een voorraadje.

 

 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *