
Om te oefenen met het raam en met weven, weef ik een dasje. Cadeau gegeven aan Maxime.

Om te oefenen met het raam en met weven, weef ik een dasje. Cadeau gegeven aan Maxime.
28 februari 2018

Temperatuurmeter aangeschaft bij de Kringloop. Is eigenlijk om in vlees te steken. € 37,50
Ik heb hem nodig om straks de temperatuur van de was- en verfbaden te controleren.
27 januari 2018

Bij de toko kocht ik zakken Kurkuma. Hoewel kurkuma mooi felgeel verft, is het bij nader inzien niet geschikt. In de zon verbleekt de kleur al weer snel.
20 februari 2018

Op 20 februari bestelde ik daarom bij de Textielfabrique in Rotterdam reseda oftewel gele wouw, 1800 g € 85, en op aanraden van Maaike van de Textielfabrique ook soda ash 300 g ( er was niet meer) om extra te wassen, en galnoot 900 g om extra te beitsen, samen € 77.
Reseda is ook een plant die geel verft, en gecombineerd met aluin als beitsmiddel zou die zeer kleurecht zijn.
16 februari 2018

Ik wil het kleed doorleven. Ik wil aan elkaar knopen tot er iets komt, zoals een spin een draad maakt, beginnen bij een vezel, een knoop, tot het een stevig geheel zal zijn, met gewicht, aanwezig, iets fijns, waar je je blote voeten op zet als op vers gras, waar je kunt gaan liggen, en het is bijna alsof je terug bent, daar.
Een kant-en-klaar stramien kopen is te makkelijk, en ik kan niet knopen met acryl, dat is niet aards, het zou heiligschennis zijn, totaal ongevoelig, misplaatst. Ik zou mijn doel voorbij schieten door alleen iets te maken dat eruit ziet, maar niet is.
Ik kijk naar Perzische tapijten. Die bestaan uit een katoenen weefsel met knopen van wol.
Het betekent dat ik het stramien zelf moet weven.
Katoen heb ik altijd gezien als een eerlijk materiaal, maar bij nadere bestudering blijkt het een totaal ònduurzaam product! https://nl.wikipedia.org/wiki/Jute
Biologische katoen dan? Dat wordt te duur. Ik heb namelijk veel nodig.
Na een lange dubtocht (dubben als in: wikken en wegen) ben ik uitgekomen op jute als basisvezel. Jute is zelf ook een soort gras. Voor het telen van jute is, in tegenstelling tot katoen, maar weinig kunstmest en pesticide nodig, en jute is biologisch afbreekbaar. Voor mij een geluk dat het niet duur is. Ik vind het online bij een touwhandelaar. Voor touw wordt het jute soms gemengd met andere vezels, dat zou bij mijn jute ook zo kunnen zijn.
Ik heb Jute besteld bij Thalenstouw 9 klossen, 9000 m, €53.


10 februari 2018
![]()

Zie hierboven mijn simpele weefraam, met vurenhout en bouwsteigerbeugels van de Gamma.
Mijn eerste plan is het kleed in twee delen te maken. Het weefsel draai ik door naarmate het werk vordert, zodat ik de dubbele lengte van het raam gebruik. De helften knoop ik later aan elkaar.

Dit is een tekening uit een boek, ik zal nog achterhalen welk. Ik heb overal heel wat af gezocht.
Zo loopt de schering rond. De schering zijn de draden op het raam, de inslag zijn de draden die je er doorheen weeft.
Oefenen met een ophaler.
Volgens instructie op de website van Meta Weefgetouwen en Spinnewielen heb ik een lange draad gemaakt, met op gelijke afstand van elkaar lussen. Mijn meetkundig inzicht is beperkt. Als ik de instructies lees, snap ik er niets van, zelfs al staan er foto’s bij. Het zelf doen en ondervinden, via trial and error dus, is de enige les- en onderzoeksmethode die werkt.
De lus gaat om de ophaler, na een lus gaat de draad om een scheringdraad, daarna de volgende lus op de ophaler en dan de draad weer om een scheringdraad, alleen om de onpare draden zoals dat schijnt te heten. Ik sla dus steeds een scheringdraad over. Het kan ook om de twee, net wat je wilt.

Dan krijg je dit. Als ik de ophaler hoog optil, haal ik de onpare draden naar boven, de inslagdraad gaat er onderdoor.
De pare draden lopen over een rollertje of latje, waarmee je ze omhoog kan trekken. Het duurt een tijdje voor ik snap dat ik dat latje naar achteren moet schuiven, als ik vooraan met de onpare draden werk, dan heb ik er geen last van. Daarna laat ik de onpare draden zakken, ik schuift de lat naar voren en trek daarmee de pare draden omhoog.

Oefening met touw en wol, inslagen en knopen.


Voor- en achterkant.
6 oktober 2017

Ik volgde een workshop natuurlijk verven bij de Textielfabrique in Rotterdam.
We hebben geverfd met kurkuma, indigo en walnoot. Ik zie nu dat er ook nog een paars bij is, misschien meekrap, ik heb dat niet onthouden, ik zoek alleen geel en groen. Er is sowieso veel dat ik niet heb onthouden.
De andere leerlingen waren een papiermaker, een plantenkweker…
Als ik maanden later zelf en alleen aan het kleuren ga, moet ik gaandeweg veel leren en ontdekken. Alles doet er toe: de tijd, de hoeveelheden, combinaties van hoeveelheden van alles: water, beitsmiddel, kleurstof, temperatuur, welke grondstof, en nog veel meer.
Ik kreeg via de mail adviezen van Maaike Gottschal van de Textielfabrique en ik heb nog heel wat af gegoogled, er is niet veel en tegelijk teveel informatie te vinden, er zijn kleine verschillen in die informatie. Ik vond het moeilijk een beslissing te nemen voor het een of het ander. Uiteindelijk voldoet alleen uitproberen.
30 september 2017

Het idee op een paar vierkante centimeter, en het zoeken naar de afmetingen. Het laatste idee is trouwens niet deze afmetingen, maar smaller, 320 x 230 cm.

